Categorie archief: Boeken

Boek: 50 jaar Top 40

Jammer genoeg net na de feestdagen, maar anders had deze beslist op mijn verlanglijstje gestaan. Het boek ’50 jaar Top 40′ verschijnt 2 januari 2015 bij Kosmos Uitgevers. Het verhaal van de Top 40 begon in 1965 op het zendschip Veronica. Willem van Kooten alias Joost den Draaijer had het idee van een hitlijst uit Amerika meegenomen in de hoop dat het hier zou aanslaan. En dat deed het! Vijftig jaar later is de Lijst der Lijsten nog steeds springlevend en toonaangevend.

Dat verhaal wordt beschreven door Martijn van Stuyvenberg, die in het boek een tijdsbeeld geeft van de ‘Lijst der Lijsten’. Maar dat niet alleen, ook de geschiedenis van de popmuziek in Nederland komt aan bod. Het boek bevat vele anekdotes, leuke wetenswaardigheden, opmerkelijke feiten en verhalen van BN’ers.

Artiesten van toen en nu vertellen over hun Top 40-momenten. O.a. Paul de Leeuw, Ilse de Lange, Anouk, Marco Borsato, Corry Konings, Anita Meyer en Golden Earring komen aan het woord. Maar ook de presentatoren van de Top 40 vertellen. Denk aan Lex Harding, Ferry Maat, Erik de Zwart en natuurlijk Willem van Kooten zelf.

50 jaar Top 40
Nederlands bekendste hitlijst van toen tot nu
Auteur: Martijn van Stuyvenberg
Prijs: € 19,99
ISBN: 9789021558271
Kosmos Uitgevers
Verschijnt op 2 januari 2015

Advertenties

Cartoonist Lohman overleden

Willy Lohmann in actie. Foto: Willem Naber
Willy Lohmann in actie. Foto: Willem Naber

Op vakantie in Turkije is tijdens het zwemmen geheel onverwacht de bekende stripmaker en cartoonist Willy Lohmann (1936-2013) overleden. Willy Lohmann is beroemd geworden door zijn dagbladstrip Kraaienhove in Het Parool en zijn talrijke bijdragen aan de Nederlandse editie van het tijdschrift Mad. Voor Marten Toonder werkte hij enige tijd aan de strips rond Heer Bommel en Tom Poes.

Lohmann groeide op in Utrecht. Na zijn schooltijd werkte hij eerst op de reclame-afdeling van Douwe Egberts en naderhand voor het reclamebureau De La Mar in Amsterdam. In zijn vrije tijd begon hij strips te tekenen. In 1960 vestigde hij zich als freelance tekenaar. Van 1962 tot 1972 maakte hij zo’n 50 verhalen van de serie Kraaienhove in dagblad Het Parool. Later zou hij deze strip voorzetten in de bladen Pep en De Vrije Balloen. Voor Nieuwe Revu maakte hij geruime tijd de strip Liselore. Daarnaast schreef en tekende hij veel strips, illustraties en omslagen voor tijdschriften als Mad, De Vrije Balloen en Pep. Voor dagblad Leeuwarder Courant maakte hij in de periode 1984-1988 zeventien verhalen over de paleontoloog/criminoloog Marco Silvester.
Tot aan het einde van zijn leven was Willy Lohmann zeer productief; zo publiceerde hij cartoons in diverse bladen en werkte hij aan enkele nieuwe stripprojecten.

Hij maakte cartoons die ook in het buitenland werden gepubliceerd en won hiermee meerdere internationale prijzen. Het Stripschap kende hem in 2006 de Bulletje en Boonestaak Schaal toe, als stripmaker die aan de wieg van het Nederlandse beeldverhaal heeft gestaan. Als één van de eersten binnen het gilde stripmakers maakte hij zich sterk voor een beroepsvereniging. Verder was hij op allerlei gebied zeer actief binnen Haarlemmerliede & Spaarnwoude, zoals onlangs tijdens het 150-jarig bestaan van deze gemeente

Imposant bedrag Suske en Wiske voor KWF

20130911-155152.jpg
Striphelden Suske en Wiske hebben vanmiddag een bedrag van 33.552 euro overhandigd aan het KWF Kankerfonds. De overhandiging vond plaats in Dutch Waterdreams, de wildwaterbaan in Zoetermeer. Deze zomer steunden alle Suske en Wiske lezers het goede doel: per verkocht album van De Vliegende Rivier, ging er een euro naar het goede doel. Deze actie werd georganiseerd onder het label ‘Suske en Wiske helpen kinderen’, een initiatief naar aanleiding van de 100ste verjaardag van Willy Vandersteen. In Nederland werd het KWF Kankerfonds gekozen als het goede doel, voor Vlaanderen werd dat Kom op tegen Kanker. Bij de overhandiging vond tevens de presentatie van het 323e Suske en Wiske-album ‘Barabas en de balorige’ plaats. Tegelijkertijd werden er de hele dag activiteiten gehouden in de (professionele) waterstroom van het park, waarvan de opbrengst ook naar hetzelfde goede doel ging.

Wie is de grootste smurfen-fan?

Smurfendag
Global Smurfs Day is de naam van een inmiddels jaarlijks evenement voor fans van de Smurfen-strips. Op zaterdag 22 juni 2013 is het weer zover, dan zullen de grootste Smurfenfans van over de hele wereld zich verzamelen in Brussel, de geboorteplaats van Peyo, geestelijk vader van de Smurfen. Vervolgens reizen ze verder naar Parijs, de setting van de nieuwe bioscoopfilm De Smurfen 2, waar het Smurfenambassadeursfeest plaats zal vinden.

Elk deelnemend land stuurt een speciaal geselecteerde Smurfen Ambassadeur naar dit bijzondere evenement. De Nederlandse ambassadeur zal worden verkozen via een speciale ‘Face of the Fan’ competitie. Deelnemers kunnen zich aanmelden via www.Smurfen2-film.nl door een video te uploaden waarmee ze laten zien waarom zij de grootste Smurfenfan zijn. Degene met de leukste inzending mag op de Global Smurfs Day Nederland vertegenwoordigen als Smurfen Ambassadeur.

Op 22 juni zal er ook in Nederland een feestelijke Smurfendag plaatsvinden waar alle andere deelnemers bij aanwezig mogen zijn voor een meet & greet met de Nederlandse stemmencast van De Smurfen 2. In het vervolg op de 3D live-action/ animatie familiefilm, De Smurfen, creëert de boze tovenaar Gargamel twee ondeugende Smurf-achtige wezentjes, genaamd de Stouterds. Smurfin is de enige die hem kan helpen om van de Stouterds echte Smurfen te maken en daarom ontvoert hij haar. Grote Smurf, Klungel, Moppersmurf en Hippe Smurf keren terug naar onze wereld om samen met hun goede mensen-vrienden Patrick en Grace Winslow, Gargamel te stoppen en Smurfin te redden.

De Nederlandse stemmencast bestaat uit o.a. Kim-Lian van der Meij (Smurfin), Giel Beelen (Vertelsmurf), Jack Wouterse (Grote Smurf), Johnny Kraaijkamp jr. (Moppersmurf), Sascha Visser (Klungel) en Tygo Gernandt (Gargamel).
De 2e Smurfen-film is vanaf 31 juli in de bioscoop, in 3D.

Media-apostel Jeff Jarvis valt tegen bij KRO

Jeff Jarvis bij de KRO in Hilversum. Foto: Sander Lindenburg
Jeff Jarvis bij de KRO in Hilversum. Foto: Sander Lindenburg

Het boek was beter dan de ‘live-versie’ zo concludeerde ik vanmiddag na de lezing van de Amerikaanse media-deskundige Jeff Jarvis bij de KIM-lezing in het KRO-gebouw in Hilversum. In zijn boek “Wat zou Google doen?” verkondigt Jarvis het geloof dat hedendaagse (media) bedrijven bij alles wat ze doen zich moeten spiegelen aan het beleid van de wereldwijde zoekmachine. De essentie is dat je als uitgever/journalist bestaande gemeenschappen (‘community’) moet faciliteren zonder daar geld voor te vragen. Uiteindelijk kun je dan ‘via een zijdeur’, zoals hij dat noemt, toch geld verdienen. Maar wanneer hem dan de ‘Maar wat met de plannen voor betaalmuren dan?’-vraag na aan de schenen wordt gelegd blijkt zijn geloof toch op meerdere manieren door hem zelf te interpreteren. Het antwoord op de opmerking van de opmerkelijk minder felle (maar wel goed Engels sprekende) tv-journalist Sven Kockelmann ‘waarom hij zijn boek op ouderwets papier tegen geld verkocht?’ was nogal slap: ‘Vraag dat maar aan mijn uitgever’, zei Jarvis.

Ik heb het boek van Jarvis nog niet helemaal uit, maar je kunt met me meelezen. Via de app Readmill kun je zien wat ik tot dusver aangestreept heb in het boek.

Geluk in 28 lessen

‘The Magic’ van Rhonda Byrne bereikte mijn bureau als recensie-exemplaar. Het boek bevat 28 lessen om een gelukkiger mens te worden. Handig om op het lijstje voor vakantielectuur te zetten, zodat je in alle rust met de aanbevelingen bezig kunt houden. Ik heb – heus, heus! – serieus geprobeerd om alle adviezen die ze geeft op te volgen, maar op een gegeven moment werd het me toch te dol. Het gaat echter te ver om het 258 pagina’s tellende boek achteloos ter zijde te schuiven. De kern is namelijk absoluut waar: We zijn als mensen te weinig dankbaar voor wat we allemaal hebben en krijgen. En daar gaat dit boek over, focus je op alles dat goed gaat omdat ‘je krijgt wat je geeft’ volgens de natuurwet. Dus door dankbaar te zijn krijg je meer dankbaarheid, terwijl als je je ergert je meer ergernis terug krijgt.

Byrne is geheel volgens bekend Amerikaans stramien een selfmade woman. Op een gegeven moment dreigde haar bedrijf met een schuld van miljoenen failliet te gaan. Ze bedacht toen zelf deze theorie, waarbij ze de kennis uit allerlei godsdiensten door elkaar husselt. De dingen die ze voorstelt hebben in zekere zin dan ook wel een overeenkomst met bidden. Ze maakte op dit breekpunt van haar leven een lijst met allerlei (toen onmogelijk lijkende) wensen en zie…dankzij The Magic is de hele lijst als voorbeeld voor de kracht van haar theorie in vervulling gegaan.

Mijn bezwaar tegen het boek is het grote verplichtende element: je ‘moet’ elke dag een lijst met tien dingen maken waar je dankbaar voor bent en zo nog een hele rits opdrachten. Allemaal zaken die het voor de auteur achteraf makkelijk maken om te zeggen: ‘Werkt het niet? O, dan ben je vast vergeten om dit of dat te doen’. Zo had ik van mijn vakantie in Frankrijk een steen van een kiezelstrand meegenomen, die kon ik mooi als ‘magische steen’ gebruiken. Die steen moet je ’s avonds voor het slapen gaan ter hand nemen en dan denken aan het mooiste dat je die dag overkomen is. Die steen ‘vult’ zich dan met goede gevoelens, zodat je je – als een soort hond van Pavlov – automatisch goed voelt als je hem ter hand neemt. Dat heb ik twee nachten volgehouden, toen was het gedaan. En dan de ‘plicht’ om elke dag honderd stappen te doen en bij elke stap ‘dank je’ te zeggen. Het wordt soms te eng, zodat je er jeuk van krijgt.

Zolang je dit boek echter leest ter vermaak en hier en daar de krenten (‘Uzelf vastklampen aan kwaadheid is als het oprapen van een heet kooltje met de bedoeling dat naar iemand anders te gooien; u bent degene die zich brandt’) er uit haalt en er geen wet of – erger nog – soort bijbeltje van maakt dan heb je voor 14,95 voor een paar dagen aardige lectuur aan.

The Magic – Rhonda Byrne, paperback, ISBN 978 90 2015 5224 8, prijs 14,95 euro, uitgave Kosmos. Meer informatie: www.kosmosuitgevers.nl en www.thesecret.tv.

Tekenaar Luc Orient overleden


De geestelijk vader van de strips Luc Orient en Flip Flink is niet meer. De Belgische striptekenaar Eddy Paape overleed dit weekend op 91-jarige leeftijd in Brussel. Dat heeft uitgeverij Le Lombard bekendgemaakt.

Wikipedia: Paape studeerde aan de Sint Lukasacademie in Brussel, waar hij André Franquin leerde kennen. Paape ging werken bij de tekenfilmstudio CBA, waar ook Maurice De Bevere en later Pierre Culliford werkten, die onder de pseudoniemen Morris (Lucky Luke) en Peyo (De Smurfen) bekende striptekenaars werden. Paape zorgde er voor dat ook Franquin, die later onder andere Guust Flater zou creëren, bij de studio kon komen werken. Later begon hij zich op het schilderen toe te leggen, maar omdat hij daar niet van kon leven kwam hij op uitnodiging van Franquin en Morris bij uitgeverij Dupuis werken.

Met scenarist Greg, de toenmalige hoofdredacteur van het weekblad Kuifje, maakte hij onder meer de sciencefiction-reeks Luc Orient (18 albums), en Tommy Blanco. In 2010 verscheen een interview ter gelegenheid van zijn 90-ste verjaardag.